Achtergrondinformatie (meer informatie)
Sommige vrouwen die tijdens de zwangerschap bekkenklachten ontwikkelen, houden er na de bevalling nog lang last van. Uit het onderzoek van Cecile Röst blijkt dat vrouwen vooral na een lange bevalling en na een bevalling met veel pijn een grote kans lopen om bekkenklachten te houden. Daarom zou elke bevallende vrouw medicatie tegen de pijn moeten krijgen op het moment dat ze erom vraagt.

Bekkenklachten belemmeren dagelijks functioneren
Tijdens de zwangerschap krijgen de meeste vrouwen bekkenklachten. Het gaat hierbij om pijn en bewegingsbeperking rondom het bekken waarbij bewegingen zoals voorover buigen en tillen pijn doen en/of beperkt mogelijk zijn. Maar ook lopen en lang zitten of staan geeft pijn. Na de bevalling verdwijnen de klachten bij de meeste vrouwen vrij snel, maar tien procent heeft ook anderhalf jaar later nog matige of ernstige problemen.

Behandeling en preventie van klachten
Het onderzoek van Röst is uitgevoerd bij vrouwen die in haar fysiotherapiepraktijk onder behandeling waren. Nadat Röst tijdens haar eigen zwangerschap bekkenklachten kreeg en oefeningen ontwikkelde om de klachten te verminderen, behandelden zij en haar collega's namelijk veel patiënten met bekkenklachten. Omdat ze nauwkeurig de patiëntendossiers bijhielden, kon er naderhand onderzoek mee worden verricht naar de aard van de klachten. Bij 598 vrouwen werd bovendien een follow-up uitgevoerd om te zien welke factoren eraan bijdragen dat de klachten na de zwangerschap aanhouden.

Oorzaken van aanhouden klachten
Over de oorzaken van aanhoudende bekkenklachten bestonden wat aanwijzingen. Het onderzoek ontkrachtte enige vermoedelijke verbanden, zoals het krijgen van een kind met heupdysplasie, het slikken van de pil en de soort bevalling (zoals een vacuumverlossing). Daarover hoeven vrouwen zich dus geen zorgen meer te maken. Wat wel klopte, was dat rugklachten voorafgaand aan de zwangerschap en meer moeite met lopen tijdens de zwangerschap samengingen met een grotere kans op aanhoudende klachten. Wat de bevalling betreft waren er slechts twee factoren die een relatie hadden met latere klachten, namelijk de duur van de bevalling en de ervaren pijn tijdens de bevalling.

Aanpak van de pijn
Aan de pijn is wat te doen. De aanbeveling van Röst is om een vrouw die pijnmedicatie wil tijdens de bevalling ook bijtijds pijnstilling aan te bieden. En waarom zou een vrouw die veel pijn had tijdens de bevalling daarna klachten houden? Röst denkt dat de vrouw steeds als ze bekkenpijn heeft weer wordt herinnerd aan de pijnlijke ervaring van de bevalling. Dat betreft niet alleen de pijn, maar ook de ervaren machteloosheid. Vrouwen voelden zich in de steek gelaten. Doordat de pijn de vrouw naar het verleden leidt, wordt haar herstel gehinderd. Verwijzingen naar een psycholoog komen inmiddels dan ook vaker voor dan vroeger.

Toekomst: vroegtijdige aanpak
Op het moment verricht Röst met een groep fysiotherapeuten een studie waarin vrouwen tijdens de intake bij de verloskundige een vragenlijst invullen, en dan zes weken na de bevalling nogmaals. Zo hoopt ze nóg vroeger vrouwen te identificeren die risico lopen op bekkenklachten.


Het Anna Fonds steunt orthopedische research