|
Nieuws van het Anna Fonds
Wilt u meer weten van het Anna Fonds of wilt u de persberichten automatisch ontvangen, dan kunt u contact opnemen via:
e-mail: info@annafonds.nl
 In 2005 winnaar Anna Prijs, in 2009 hoogleraar waarvoor op 30 september oratie Op 20 september houdt dr. Cumhur Öner zijn oratie bij het aanvaarden van het hoogleraarschap Spinale Chirurgie. Öner, orthopedisch chirurg, is sinds 1 augustus hoogleraar in de faculteit Geneeskunde van de Universiteit Utrecht. De titel van de oratie is 'Over de grenzen, een toekomst voor spinale chirurgie.
In 2005 ontving Öner de Anna Prijs voor zijn voor zijn uitstekende klinische werk op het gebied van de traumatische wervelkolomchirurgie.
Oratie te Utrecht
|
In 2007 winnaar van de Anna Prijs, in 2010 bijzonder hoogleraar Artrose Per 1 juni 2010 is Sita Bierma-Zeinstra benoemd tot bijzonder hoogleraar Artrose en gerelateerde aandoeningen aan het Erasmus MC. Sita Bierma-Zeinstra werkte eerst negen jaar als fysiotherapeut, waarna een studie biomedische wetenschappen volgde. Va naf 1994 was zij verbonden aan de afdeling Huisartsgeneeskunde van het Erasmus MC, waar zij in 1999 promoveerde op onderzoek naar artrose.
In 2007 ontving zij de Anna Prijs voor haar onderzoek, dat zich vooral richt op epidemiologisch onderzoek naar risicofactoren en prognostische factoren bij artrose alsmede klinisch onderzoek naar (vroege) diagnostiek en behandeling bij artrose.
Vanaf 1 juni zal zij tevens verbonden zijn aan de afdeling Orthopedie van het Erasmus MC.
http://www.eur.nl/nieuws/detail/article/19677/
http://www.fysionet.nl/actueel/nieuwsoverzicht/prof.dr.-sita-bierma-zeinstra_bijzonder-hoogleraar-artrose_erasmus-mc.html
|
Alpe d’HuZes: Opgeven is geen optie Professor Riekie de Vet, lid van de Raad van Advies van het Anna Fonds, fietst om kankerpatiënten in beweging te houden.
Het Anna Fonds sponsort haar zeer gewaardeerde poging om de Alpe d'Huez minimaal twee keer te beklimmen. Zij gaat met het sponsorgeld onderzoek ondersteunen naar kanker. Ook voor kankerpatiënten is een goed functionerend steun- en bewegingsstelsel van belang. Dit merken in het bijzonder die patiënten die te kampen hebben met botmetastasen en osteoporose.
Meer over de motivatie van De Vet om te fietsen voor kankerpatiënten: http://deelnemers.opgevenisgeenoptie.nl/acties/hcwdevet/team
|
|
Bijna tachtig orthopedische chirurgen en onderzoekers hebben meegedaan aan de 25e Dam tot Damloop om aandacht te vragen voor de grote impact van klachten aan het steun- en bewegingsapparaat.
Steeds meer mensen kunnen steeds beter geholpen worden en blijven mobiel. Wetenschappelijk onderzoek verfijnt bestaande technieken en ontwikkelt nieuwe behandelmethoden. Stichting Anna Fonds steunt deze research.
 Stichting Anna Fonds is het enige nationale fonds dat zich exclusief richt op het ondersteunen van orthopedische research. Een vijfde van de Nederlandse volwassenen heeft vaak rugpijn. In 2005 hadden bijna 700.000 mensen last van artrose, voornamelijk in de heup en knie, maar ook in schouders en enkels. Bij ruim 100.000 mensen is jaarlijks sprake van ernstige gevolgen van botontkalking. Aangezien de kans op artrose en botontkalking na het vijftigste levensjaar toeneemt, zullen deze aantallen bij de verdere vergrijzing van Nederland enorm stijgen. Het Anna Fonds ziet in orthopedisch wetenschappelijk onderzoek de basis voor het mobiel houden van zoveel mogelijk van deze mensen.
Ziekte en kwaliteit van leven
 Lichamelijke activiteit is een voorwaarde voor een goede gezondheid. Voor wie niet (goed) kan bewegen dreigt niet alleen een sociaal isolement, maar ook aandoeningen als obesitas en diabetes. Daarom is het extra belangrijk dat klachten aan het steun- en bewegingsapparaat zo snel en goed mogelijk worden behandeld. Voor veel van deze klachten is de orthopedisch chirurg de aangewezen specialist
Research in beweging
Nederland heeft veel actieve orthopedische researchcentra en daar wordt, ook in samenwerking met buitenlandse universiteiten, toonaangevend onderzoek gedaan. Bijvoorbeeld naar mogelijkheden om het ontstaan van artrose te voorkomen en naar mogelijkheden om aangeboren botafwijkingen sneller te ontdekken en beter te behandelen. De heupprothese - in de Lancet gevierd als een eeuw oude uitvinding - houdt miljoenen mensen in de wereld in beweging. Wetenschappelijk onderzoek kost veel geld en Stichting Anna Fonds steunt dit onderzoek.
Sta stil bij bewegen. Bijna tachtig orthopedisch chirurgen vragen aandacht voor de schijnbare vanzelfsprekendheid van een goed functionerend bewegingsapparaat. Voor wie niet (goed) kan bewegen dreigt niet alleen een sociaal isolement, maar ook aandoeningen als obesitas en diabetes.
Prof. dr J.W.W. Coebergh, voorzitter Stichting Anna Fonds
Meer foto's op http://www.annafonds.nl/pagina/Bijna+80+orthopedische+../1833/
|
Een verstoorde balans door een verminderd gevoel in de voeten komt veel voor bij oudere mensen en bij diabetespatiënten. Het leidt vaak tot valpartijen. Onderzoek van Juha Hijmans, bewegingswetenschapper bij het Universitair Medisch Centrum Groningen, toont aan dat een vibrerende zool de balans kan verbeteren. Hijmans is op 13 mei 2009 gepromoveerd aan de Rijksuniversiteit in Groningen.
Diabetespatiënten kunnen door hun ziekte minder gevoel in de voeten krijgen (neuropathie). Dit leidt tot een slechtere balans en dus tot een grotere kans om te vallen. Hijmans onderzocht of de tastzin van de voetzool verbeterd kan worden waardoor ook de balans beter zou worden. De resultaten tonen aan dat een vibrerende zool de balans kan verbeteren. Door een subtiele, niet-voelbare trilling onder de voetzool aan te bieden, kunnen mensen met een neuropathie beter hun balans handhaven.
Dunne zooltjes
Daarnaast stelde Hijmans vast wat de eigenschappen van die trilling precies moeten zijn; een trilling met een voortdurend wisselende frequentie van maximaal 200Hz blijkt het meest effectief te zijn. In het onderzoek zijn dunne zooltjes gebruikt die zo in een schoen zouden passen. De aansturing van de zooltjes is echter nog zo groot en zwaar, dat die nu nog niet te gebruiken is. Een praktische toepassing ontwikkelen is dus de volgende stap.
Steunkous
Behalve door middel van de vibrerende zooltjes onderzocht Hijmans of de balans ook te verbeteren is door compressie, bijvoorbeeld door het dragen van een steunkous. Inderdaad verbeterde het gevoel tot waarden van een jong volwassene maar tegen de verwachting in verslechterde de balans enigszins.
Vibrerende zool of steunkous
Als verklaring hiervoor denkt Hijmans aan een verminderde informatieverwerking bij ouderen. De extra input van gevoel kan het brein niet zo snel meer verwerken en vervolgens integreren met visuele input en input uit het evenwichtsorgaan. Anderzijds kan het zijn dat de steunkous minder gevoelsinformatie van de voetzool doorlaat, waardoor de balans verslechtert. Hijmans concludeert dat, om de balans van mensen met somatosensorische problemen te verbeteren, je vooral moet kijken naar hulpmiddelen die het gevoel van de voetzool verbeteren en minder naar hulpmiddelen die de propriocepsis van de enkel verbeteren. Een vibrerende zool is zo’n hulpmiddel dat de tastzin van de voetzool verbetert.
Het onderzoek werd mede mogelijk gemaakt dankzij het Anna Fonds
Meer informatie: http://www.rug.nl/Corporate/nieuws/archief/archief2009/persberichten/073_09
26 mei 2009
|
|
 Mobiliteit, pijn, bewegingsbereik wil je met behandelingen verbeteren. Maar hoe weet je of dit inderdaad lukt? Je kunt er niet simpel een lineaal langsleggen om te meten. Er is een complexer meetinstrument nodig en de uitkomst is minder eenduidig. Daarom is het belangrijk om goed te kijken hoe deze gezondheidsaspecten goed gemeten kunnen worden.
Internationale checklist
In een internationaal samenwerkingsverband is een checklist ontwikkeld om de methodologische kwaliteit te bepalen van onderzoeken naar de eigenschappen naar meetinstrumenten. De focus lag op meetinstrumenten met gezondheidsgerelateerde resultaten die door de patiënt gemeld worden. In de praktijk kan deze checklist bruikbaar zijn om voor onderzoek of patiëntenzorg een meetinstrument te selecteren.
Voor de orthopedie
In 2009 is een evaluatie van de methodologische kwaliteit van systematische reviews van meetinstrumenten van de gezondheidstoestand verschenen. Er staan ook reviews in naar meetinstrumenten op het gebied van de orthopedie en het bewegingsapparaat. Enige van de concepten voor de gezondheidstoestand daarin zijn: de HRQOL, mobiliteit, ACROM, functionele beoordeling, participatie, pijn, vermoeidheid, bewegingsbereik.
Meer informatie: www.cosmin.nl
Cosmin werd tussen 2005 en 2009 gesteund door het Anna Fonds
27 mei 2009
|
Op krachten komen? Liever aan de halters dan aan de poeders.
Kracht trainen
 De gepubliceerde studie is uitgevoerd bij een groep van 26 gezondemannen van tussen de 65 en 85 jaar. Zij volgden een intensieftrainingsprogramma gedurende 12 weken. De helft van de groep gebruiktevlak voor en direct na de training eiwitsupplementen, de andere helftkreeg een placebo. Aan het eind van deze periode werden spiermetingengedaan met röntgen, CT-scans en op spierbiopten. Daaruit bleek dat hettrainingsprogramma bij alle deelnemers de eiwitsynthese in de spierenstimuleerde, waardoor ook de spiermassa en -kracht toenam. Diteffect was echter niet groter in de groep die extra eiwitten gebruikte. De onderzoekers concluderen daaruit dat bij een normaalvoedingspatroon met voldoende eiwitinname vooral krachttraining vanbelang is om spiermassaverlies tegen te gaan.
Kwaliteit van leven verbeteren
Spiermassaverlies is een veelvoorkomend verschijnsel bij oudere mensen.Dit proces is grotendeels omkeerbaar met specifieke, langdurige krachttraining. Omdat spiermassaverlies juist bij ouderen veel voorkomt en vaak tot verminderde kwaliteit van leven leidt, werd deze studie naar het effect van eiwitten in combinatie met lichamelijke inspanning op spiermassa en -kracht uitgevoerd bij ouderen. In onze vergrijzende maatschappij is het van groot belang om relatief eenvoudige manieren te kennen om de kwaliteit van leven te verbeteren van de groeiende groep ouderen.
Het Anna Fonds ondersteunde dit onderzoek.
6 februari 2009
|
Leert inzicht in ons lopen om robots te laten voortbewegen op twee benen? Of kun je juist door wandelende robots te maken inzicht krijgen in het menselijk lopen? En helpt dat weer om betere beenprothesen voor patiënten te maken?
 In Delft komen van 26 tot 29 mei onderzoekers uit vele disciplines, zoals robotwetenschappers, neurofysiologen en revalidatieonderzoekers, bijeen om over 'Dynamic walking' te discussiëren.
Ze gaan het hebben over vragen als: wat is de invloed van verschillende soorten beenprothesen op het lopen, hoe kiezen mensen hun loopritme, hoe bewaren mensen hun evenwicht tijdens het lopen.
Dynamic walking 2008: principles and concepts of legged locomotionDelft 26-29 mei
Programma 'Dynamic walking'
'Dynamic walking' ontving van het Anna Fonds steun voor het organiseren van deze conferentie.
20 mei 2008
|
 Voor patiënten die al op jonge leeftijd een heupprothese nodig hebben heeft orthopedisch chirurg dr. B.W. Schreurs (51) een duurzame behandeling ontwikkeld. Vanwege zijn uitstekende werk bij deze en andere patiënten met problematische heupprothesen heeft de Stichting Anna Fonds hem de Anna Prijs 2009 toegekend. Dr. Schreurs is werkzaam op de afdeling Orthopedie van het Universitair Medisch Centrum St Radboud. De prijs van 10.000 euro wordt hem op 15 januari uitgereikt.
Zwakke komzijde
Patiënten die op jongere leeftijd in aanmerking komen voor een heupprothese, hebben nog al eens last van botslijtage en –verlies, vooral aan de komzijde van de heup. Dit verlies ziet men ook wel bij patiënten die al enige tijd een kunstheup hebben.
Botsnippers versterken kom
Alvorens een (nieuwe) prothese te plaatsen, moet volgens de filosofie van Schreurs eerst het verloren gegane botweefsel vervangen worden. Dit gebeurt met de techniek van de zogenoemde botimpactie. Botsnippers uit heupkoppen worden in het botdefect van de heup gedreveld. Die botsnippers stammen van biologische bottransplantaten uit de heupkop van de patiënt zelf of van een heupkoptransplantaat uit de botbank.
Ruim dertig jaar ervaring
Via dr. Schreurs wordt ook de afdeling Orthopedie van het St Radboud met de Anna Prijs beloond voor het consequent toepassen van deze techniek, die ruim 30 jaar geleden ontwikkeld werd door de toenmalige hoogleraar Orthopedie dr. T.J.J.H. Slooff. Onder leiding van Schreurs is deze techniek de afgelopen 30 jaar consequent toegepast en verder doorontwikkeld. De resultaten van deze biologische hersteltechniek zijn door Schreurs op voortreffelijke wijze in kaart gebracht. De uitkomsten behoren tot de internationale top.
Prothese lang houdbaar
Bij alle patiënten die voor het eerst een heupprothese krijgen, en bij wie een botdefect aanwezig is ten tijde van de operatie, wordt de botimpactietechniek in het UMC st Radboud toegepast in combinatie met een gecementeerde totale heupprothese. De resultaten blijken zeer gunstig. Vooral jonge artrosepatiënten met een sterk beperkte heupfunctie en veel pijn, hebben veel baat bij deze techniek. Per jaar krijgen ongeveer 1500 mensen jonger dan 50 jaar in Nederland een heupprothese. Na de operatie leiden deze patiënten vaak weer een normaal leven. Bij de patiënten die behandeld zijn met deze speciale techniek blijkt twintig jaar later 88 procent van de patiënten nog steeds dezelfde heupprothese te hebben. De meeste internationale studies laten een veel lager percentage zien.
Goede resultaten bij revisies
Ook bij patiënten die een vervanging hebben ondergaan tijdens een revisie van een falende kom van een heupprothese, worden fraaie resultaten behaald. Twintig jaar na de operatie blijkt driekwart van de patiënten geen nieuwe komrevisie te hebben ondergaan. Bovendien blijken de heupprothesen van de patiënten die toch een heroperatie nodig hebben gehad, vervangbaar te zijn, omdat de botimpactietechniek heeft gezorgd voor een goede botopbouw.
2 januari 2009
|
|
Voor 2008 zijn 42 aanvragen voor projectsubsidie binnengekomen. Uiteindelijk zijn tien projecten goedgekeurd. De onderwerpen betreffen deels onderzoek met patiënten, zoals een studie waarin zes jaar na een kniebeschadiging opnieuw een MRI van de knie wordt gemaakt. Deels betreft het basaal onderzoek, dat overigens wel ten dienste staat van de behandeling van patiënten.
 Een voorbeeld is onderzoek om uit te vinden hoe kraakbeencellen kunnen worden gekweekt. Uiteindelijk hopen de onderzoekers namelijk dat artrosepatiënten behandeld kunnen worden met gekweekte kraakbeencellen.
De tien projecten vinden plaats aan het VUmc (2), UMC St Radboud (2 ), UMC Utrecht (3), Erasmus MC (1), Maastricht UMC (1), Hagaziekenhuis (1).
11 juli 2008
|
Marienke van Middelkoop van het Erasmus MC trekt deze conclusies in haar proefschrift. De Rotterdam Marathon vindt zondag 13 april plaats.
 Hardloopblessures komen veelvuldig voor bij de mannelijke deelnemers van de Rotterdam Marathon. Mannen die eerder al een blessure hadden hebben een verhoogd risico op een blessure vlak voor of tijdens de marathon. Marienke van Middelkoop van het Erasmus MC volgde deelnemers aan de Rotterdam Marathon van 2005.
Andere ziekte een risico
Van Middelkoop liet ook zien dat mensen met ziekten als diabetes, astma en hartziekten, rekening moeten houden met een langere hersteltijd na een blessure dan mensen zonder deze ziekten. Van Middelkoop promoveerde 9 april op haar onderzoek. Zij adviseert lopers uit de risicogroepen wel te gaan hardlopen vanwege de positieve effecten voor de gezondheid, maar alert te zijn op het verhoogde blessurerisico.
Veel blessures
Hardlopen is momenteel een zeer populaire sport. De sport heeft positieve effecten op de algemene gezondheid, maar heeft soms hardloopblessures als negatieve consequentie. In de studie van Van Middelkoop geeft 55% van de mannelijke lopers aan één of meerdere blessures te hebben gehad in het jaar voorafgaand aan de marathon. Eén op de vijf (18%) loopt een nieuwe blessure op. De meeste blessures zijn knie-, kuit- en bovenbeenblessures. Drie maanden na het lopen van de marathon had een kwart van de geblesseerde lopers nog last van de blessure.
Beter trainen
Uit het onderzoek bleek dat weinig trainingsfactoren invloed hebben op het ontwikkelen van blessures. Twee factoren die een positieve invloed hebben waren een lage wekelijkse trainingsafstand en intervaltraining. Een wekelijkse trainingsafstand van minder dan 40 kilometer beschermde tegen het krijgen van kuitblessures en regelmatige intervaltraining tegen het krijgen van knieblessures.
Bezoek aan arts
Ondanks de geringe hinder die de geblesseerde lopers ondervonden, bezochten er relatief veel de huisarts en de fysiotherapeut: 16% van de geblesseerden consulteerde de huisarts en een kwart de fysiotherapeut. Overigens vond Van Middelkoop dat er bij de huisarts nauwelijks verschil bestaat in het type knieklacht tussen sporters en niet-sporters. Verder blijken sporters met knieklachten wel meer gebruik te maken van de zorg, maar niet sneller te herstellen van hun knieklachten dan niet-sporters.
Marienke van Middelkoop ontving van het Anna Fonds steun voor het publiceren van haar proefschrift.
|
Mannen worden totaal over het hoofd gezien als mogelijk osteoporosepatiënt
Deskundigen ontmoeten elkaar
 Dat we bij osteoporose aan gebogen oude vrouwen denken, verontrust huisarts Victor Pop, hoogleraar Eerstelijnszorg in Tilburg. "Mannen worden totaal over het hoofd gezien als mogelijk osteoporosepatiënt, terwijl ook bij hen vaak osteoporose voorkomt." Hij was een van de sprekers op de Invitational Conference 'Voorkom een nieuwe fractuur bij osteoporosepatiënten'. Deze bijeenkomst werd georganiseerd door de ‘Bone and Joint Decade'2, die een twintigtal deskundigen had uitgenodigd om op 16 november 2007 naar Culemborg3 te komen. Het doel was om elkaar te informeren welk onderzoek in Nederland plaatsvindt om de preventie van botbreuken door osteoporose te verbeteren. Er zijn namelijk nogal wat beroepsgroepen betrokken bij dit vraagstuk. Het bijzondere van deze bijeenkomst was dat deskundigen vanuit alle betrokken beroepsgroepen en vanuit de betreffende patiëntengroep aanwezig4 waren.
Experiment biedt hoop
In Delft en Eindhoven zijn de eerste resultaten van de volgende experimentele aanpak hoopvol. In een 'zorgstraat' krijgen meer mensen met een botbreuk een 'scan' van de botdichtheid om te controleren of ze osteoporose hebben. Daarna krijgen ze zonodig bifosfonaten voorgeschreven en komen regelmatig op controle. De onderzoeken zijn nog in een te vroeg stadium om zeker te weten of het aantal botbreuken op de lange termijn ook inderdaad vermindert.
Samen verder, minder breuken
De conclusie van de aanwezigen was dat de diverse beroepsgroepen niet alleen samen verder moeten, maar dat het ook kan. Preventie van osteoporose bij alle ouderen lijkt hen niet zinvol, terwijl preventie bij ouderen na een botbreuk heel beloftevol is. Vier van de aanwezigen meldden zich spontaan om een document te schrijven waarin de nieuwe aanpak wordt beschreven. De aanwezigen vonden het belangrijk dat deze inzichten zich over het land verspreiden, waarbij de winst vooral zit in elkaar informeren welke aanpakken het probleem efficiënt bestrijden.
1. Bifosfonaten zijn stoffen die ervoor zorgen dat het bot minder snel wordt afgebroken. Hierdoor wint de aanmaak van bot het van de afbraak en neemt de botdichtheid toe. Ze moeten drie tot vijf jaar worden gebruikt. Er zijn vier soorten om in te nemen: alendroninezuur en risidroninezuur dagelijks of eenmaal per week, etidroninezuur cyclisch (dagelijks gedurende twee weken, dan 76 dagen calcium) en ibandroninezuur (een keer per maand). Ibrandoninezuur kan ook per injectie worden toegediend (een keer per drie maanden). Farmacotherapeutisch Kompas
2. De Bone & Joint Decade is opgericht in 2000 om de bewustwording te vergroten omtrent veel voorkomende klachten en afwijkingen van het steun- en bewegingsstelsel. De B&JD wordt financieel vooral gesteund door het Reumafonds en het Anna Fonds. Bone & Joint Decade
3. De vergaderruimte in Culemborg werd ter beschikking gesteld door Vakbond de Unie.
4. Aanwezigen op de Invitational Conference waren:namen volgen
|
Het Anna Fonds gaat actief fondsen werven om de orthopedische research beter te steunen. De onderzoeksvragen op het gebied van de orthopedie nemen toe doordat er meer behoefte is aan klinische 'evidence' en aan preventieve kennis. Er komen nieuwe technologieën aan, die deels gebaseerd zijn op fundamenteel andere benaderingen dan de behandelingen tot nu toe. Nederland verkeert in de gunstige positie dat er een groot onderzoekspotentieel is aan hoogleraren en jong talent.
Het Fonds financiert al 15 jaar wetenschappelijk onderzoek op het gebied van de orthopedie, een medisch vakgebied dat operatieve- en conserverende oplossingen biedt. De laatste vijf jaar is het het aantal aanvragen naar ondersteuning van onderzoek met ongeveer 50 procent toegenomen. Het Anna Fonds wil de aanvragen graag blijven honoreren en de steun aan onderzoek zelfs uitbreiden. Daarom gaat het Anna Fonds actief fondsen werven.
Prof. Jan Willem Coebergh, voorzitter van het Anna Fonds: “door de vergrijzing groeit het aantal veeleisende patiënten sterk en zal de vraag naar deze zorg toenemen, vaak ook bij patiënten met andere chronische ziekten. Dit wordt verder aangewakkerd door het kabinetsvoornemen om de actieve beroepsbevolking langer (65-67 jaar) te laten doorwerken. Dit kan alleen slagen wanneer de zorg voor klachten van het steun- en bewegingsstelsel, preventie, therapie en revalidatie, aanzienlijk wordt uitgebreid, en versterkt met bijbehorende wetenschappelijk onderzoek.”
Filmpje op Film
Leiden, 16 oktober 2007
|
Zeker 1,5 miljoen relatief jongere Nederlanders verwachten ruim voor hun 65ste jaar veel last te krijgen van klachten van hun steun- en bewegingsstelsel. Hun grootste angst is daardoor in een sociaal isolement terecht te komen, gekluisterd aan huis en haard (67%). Bij menigeen is er ook nog de zorg om niet meer op vakantie te kunnen en vroegtijdig (gemiddeld ruim 5 jaar) te moeten stoppen met werken. Met andere woorden een beëindiging van hun loopbaan voor het 60ste levensjaar. De onderliggende problemen worden vooral veroorzaakt door o.a. peesveroudering, artrose (=slijtage van gewrichten), osteoporose (=botontkalking) en de bijbehorende fracturen. Honderdduizenden Nederlanders worden hiermee geconfronteerd.
Versterking onderzoek nodig
Deze zorgen manifesteren zich in de TNS-NIPO studie ‘Bewegen is Meedoen’, uitgevoerd in opdracht van het Anna Fonds. Dit goede doelen fonds financiert al 15 jaar wetenschappelijk onderzoek in verband met de orthopedie, een medisch vakgebied dat operatieve- en conserverende oplossingen biedt.
Prof. Jan Willem Coebergh, voorzitter van het Anna Fonds: “door het ook door vergrijzing sterk groeiende aantal veeleisende patiënten zal de vraag naar deze zorg toenemen, vaak ook bij patiënten met andere chronische ziekten. Dit wordt verder aangewakkerd door het kabinetsvoornemen om de actieve beroepsbevolking langer (65-67 jaar) te laten doorwerken. Dit kan alleen slagen wanneer de zorg voor klachten van het steun- en bewegingsstelsel, preventie, therapie en revalidatie, aanzienlijk wordt uitgebreid, en versterkt met bijbehorende wetenschappelijk onderzoek.”
Onderzoek steunen wezenlijk
Het TNS-NIPO-onderzoek toont aan dat, als het gaat om het steun- en bewegingsstelsel, maar liefst 82% van de (bijna 600) respondenten wetenschappelijk onderzoek van wezenlijk belang acht om zelf geld aan te geven. Het Anna Fonds steunt zulk onderzoek en ontwikkeling om aandoeningen van het steun- en bewegingsstelsel beter te verhelpen. Het biedt o.a. subsidies aan wetenschappers voor wetenschappelijk onderzoek, proefschriften en internationale wetenschappelijke congressen.
Het Anna Fonds doet dit met een kleine organisatie en een professionele wetenschappelijke adviesraad. Het overgrote deel van haar financiële middelen komt dan ook rechtstreeks ten goede aan de orthopedische research. Een dergelijke lage overhead is voor 66% van de respondenten in het NIPO-onderzoek ‘Bewegen is Meedoen’ trouwens wezenlijk om geld te geven aan een goed doel.
De TNS-NIPO studie
Leiden, 11 oktober 2007
|
Op 11 oktober 2007 is de vernieuwde website van het Anna Fonds gelanceerd.
Het stimuleren van orthopedische research is namelijk hard nodig om mensen met bewegingsbeperkingen meer mogelijkheden te geven. De bestaande middelen van het Anna Fonds waren niet toereikend om aan al de aanvragen voor ondersteuning van research te voldoen.
Daarom gaat het Anna Fonds actief fondsen werven. Deze website wil een beeld geven van de baten van research naar betere kunstgewrichten, naar een innovatief herstel van kraakbeen en bot, en naar oefentherapie. En al het andere onderzoek dat de bewegingsvrijheid van mensen met aandoeningen van de gewrichten, botten en pezen kan verbeteren.
|
Op donderdag 1 februari is de Anna Prijs uitgereikt aan dr. Sita Bierma-Zeinstra, onderzoeker aan de Erasmus MC te Rotterdam. Zij krijgt de prijs vanwege haar uitstekende en originele wetenschappelijk werk inzake de detectie en prognose van artrose
Het Anna Fonds steunt orthopedische research
|
|
